Teksten over ons zonnestelsel

MENU

DE ZON EN DE PLANETEN

DE ZON

MERCURIUS

VENUS

DE AARDE

DE MAAN

MARS

DE PLANETOIDEN

JUPITER

DE RINGEN OM DE GASREUZEN

DE GASREUZEN

PLANEETMANEN

PLUTO EN CHARON

DE KOMETEN

METEOREN

DE STERREN

ENKELE GETALLEN

COMPUTERPLANETARIUM

Terug naar WELKOM OP DE WEBSITE

DE ZON EN DE PLANETEN

Ons zonnestelsel bestaat uit de zon met een aantal planeten, die in cirkelvormige banen om de zon draaien. Om sommige van deze planeten draaien op hun beurt planeetmanen ook in cirkelvormige banen. De zwaartekracht is de oorzaak van deze cirkelvormige banen. Omdat de zon veel zwaarder is dan alle andere planeten samen, draaien de planeten om de zon. De zon is daarom het centrum van ons zonnestelsel. Een planeet is ook veel zwaarder dan de manen, die om deze planeet draaien. Daarom is de planeet hier het centrum van draaiing voor haar manen.

Vlak bij de zon bevinden zich een aantal kleinere planeten, zoals mercurius, venus, aarde met maan, de planetoiden en mars. Verder weg van de zon staan de grotere planeten, zoals jupiter, saturnus, uranus en neptunus.

De planetoiden bestaan uit heel veel kleine planeetjes, die tussen mars en jupiter in dezelfde baan om de zon draaien. Het lijkt net alsof de planetoiden de brokstukken zijn van een uit elkaar gespatte planeet.

De allerverste planeet pluto is weer een kleine planeet. Pluto is een buitenbeentje en draait ook niet in een cirkelvormige baan, maar in een sterke ovaalvormige baan. De zon staat hier ook niet meer in het middelpunt van de baan.

Eigenlijk draaien alle andere planeten ook in ovalen in plaats van cirkels om de zon, maar de afwijking van de cirkelvorm is zo gering dat je dat eigenlijk nauwelijks kunt zien.

Terug naar MENU
DE ZON

De zon is onze meest nabije ster en staat model voor de meerderheid der talloze andere sterren. Onze ster bestaat voor 80% uit waterstof en 20% helium. In het centrum van deze reusachtige gasbol, met een diameter van 100x die van de aarde, vinden kernreacties plaats. De energie hiervan bereikt in de vorm van warmte en licht het oppervlak van de zon. De temperatuur van de zon neemt van 10 miljoen graden celsius in het centrum af tot 6000 graden celsius aan het oppervlak, de temperatuur van een witgele vlam, vandaar de kleur van de zon. In de zonneatmosfeer treden door temperatuurverschillen wervelingen op van elektrische en magnetische aard, waarbij zonnevlekken, zonnefakkels en zonnevlammen verschijnen. Regelmatig treden bij deze zonnestormen energie uitbarstingen op, waarbij materie wordt weggeslingerd van de zon af. Ook wordt er constant op vriendelijker manier materie van de zon afgeblazen de ruimte in, bij ons bekend als de zonnewind.

Terug naar MENU

MERCURIUS

Mercurius en onze maan zijn praktisch even groot en lijken in veel opzichten op elkaar. Het oppervlak is bezaaid met kraters, bergen en valleien. Er is geen water en lucht aanwezig. De temperaturen varieren van - 200 graden celsius aan de nachtzijde tot + 400 aan de dagzijde van de planeet. De temperatuur variaties worden versterkt door de sterke ellipsvormige baan van mercurius waardoor de planeet in de een maand durende zomer veel dichter bij de zon staat dan in de even lange winter. De planeet draait drie keer om haar as in twee omlopen om de zon, waardoor bovendien in de zomer steeds dezelfde gebieden naar de zon toegekeerd zijn, namelijk afwisselend de 0- en 180 graden meridiaan. In het midden van deze gebieden liggen aan beide kanten van de planeet de zogenaamde hittepolen met zeer extreme temperaturen.

Terug naar MENU
VENUS

Venus en de aarde zijn ongeveer even groot en lijken op elkaar wat betreft de oppervlakte structuren. Door het feit dat water geheel ontbreekt, rijzen de continenten als uitgestrekte hooglanden op. De atmosfeeer is honderd maal dichter dan die van de aarde en bevat voornamelijk koolzuurgas, terwijl de tot 70 km hoogte reikende ondoorzichtige wolkenlaag bestaat uit zwavelzuur. Het zicht aan de oppervlakte van de planeet is drie km en de belichting van het landschap lijkt op die van een zwaar bewolkte dag op aarde. De temperatuur is overdag en 's nachts praktisch gelijk en tegen de 500 graden celsius, een temperatuur waarbij lood smelt.

De dag en de nacht duren bijna even lang als de zomer en winter, samen een venusjaar van acht aardse maanden. De stromingen in de dichte atmosfeer ronden de planeet elke vier dagen waardoor temperatuur verschillen opgeheven worden.

Terug naar MENU
DE AARDE

De aarde zou indien zij geen hoogte en diepte verschillen zou kennen, bedekt zijn door een laag water van drie km dik. Deze grote massa water heeft een matigend effect op de temperatuur, die varieert van - 80 graden celsius aan de polen tot + 60 graden celsius aan de evenaar. Door de voortdurende vulkanische activiteit in de aardkorst en erosie aan het aardoppervlak van zand, wind en regen is er van de veelheid kraterinslagen van meteorieten, zoals we die zien op de meeste andere hemellichamen, weinig terug te vinden.

De dampkring bestaat uit 80 procent stikstof en 20 procent zuurstof.

De wolkenlaag bestaat uit waterdruppels, sneeuwvlokken en ijskorrels. De scheve stand van de aardas veroorzaakt de seizoenen. De aardas behoudt in haar jaarlijkse baan om de zon namelijk steeds dezelfde stand ten opzichte van de sterren. Daardoor worden afwisselend de bovenste en onderste helft van de aarde meer door de zon belicht.

Terug naar MENU
DE MAAN

Op de maan ontbreken lucht en water. Overdag is het daardoor aanhoudend droog, zonnig en zeer warm met maximum temperaturen tot 120 graden. De nacht is koud en helder met minimum temperaturen tot 150 graden onder nul. Op de maan zien we vele structuren, zoals vlakten, kraters, bergen en dalen. Een dikke laag maanstof bestaande uit talloze glasachtige korreltjes bedekt grote delen van de bodem. De tientallen maria, reusachtige vlakten van vele honderden kilometers breed, zijn de grootste structuren op de maan. Het zijn bassins volgelopen met destijds vloeibare nu gestolde donker gekleurde lava. De maan is bezaaid met vele kraters. Deze kraters zijn van vulkanische oorsprong of gevormd door de inslag van meteoren. De grootte van de kraters varieert van nauwelijks zichtbaar tot vele kilometers. De grote kraters en vlakten worden omringd door steile bergketens. Duizenden lage heuvels en koepelvormige verheffingen zijn op de maan aanwezig. De vorming hiervan wordt toegewezen aan de inwerking van vloeibare lava en ontsnappende gassen.

Terug naar MENU
MARS

Hoewel mars 2x kleiner is dan de aarde en 2x groter dan de maan, is mars de planeet die het meeste lijkt op de aarde, wat betreft klimaat en landschap. Helaas is er geen vloeibaar water aanwezig, waardoor de planeet er uit ziet als een rode zandwoestijn, doorbroken door hoge bergketens, enorme vulkanen en kloven. De temperatuur loopt van -150 graden aan de polen op tot +15 graden celsius aan de evenaar. De dag duurt hier even lang als op aarde en de wisselende seizoenen 2x zo lang, vanwege de twee jaar durende baanperiode. Ook de scheve stand van rotatie as van de planeet gelijkt op die der aarde, waardoor de verschillen der seizoenen vergelijkbaar zijn voor beide planeten. De atmosfeer van mars is 100x ijler dan die van de aarde. Ze bestaat voornamelijk uit koolstofdioxide en is door de met de seizoenen samenhangende winden vaak gevuld met het rode woestijnzand. Deze stofpassaten onttrekken de bodem van mars soms maandenlang aan het oog van de aardse waarnemer. Waar het rode zand wordt weggeblazen ontstaan donkerder gekleurde 'oasen' en waar het terecht komt de meer helder en rood gekleurde woestijn landschappen. De beide poolkappen worden met de winter en zomer groter en kleiner, door de koolzuursneeuw die neerslaat of vervluchtigt. Bovendien ligt de gehele watervoorraad van mars hier waarschijnlijk opgeslagen als waterijs en als permafrost in de bodem. Oude droge rivierbeddingen getuigen nog van veelvuldig voorkomen van vloeibaar water in de warmere gebieden bij de evenaar in een ver verleden.

PHOBOS EN DEIMOS.

Deze twee kleine maantjes van mars zijn beide enlele tientallen kilometers in doorsnee. Hun oppervlakten zijn bezaaid met kraters veroorzaakt door de inslag van meteorieten gedurende miljarden jaren. De bodem bestaat daarom uit een dikke laag verpulverd glasachtige rotsgruis van vele tientallen meters dik. De kraters van allerlei formaat van enkele meters tot tien kilometer groot liggen door en over elkaar heen. De manen zijn meer ellipsoidaal dan bolvormig en tamelijke onregelmatig van vorm. Ze lijken sprekend op de planetoiden (= asteroiden) en zijn naar men denkt van dezelfde oorsprong.

Een marsbewoner zou phobos drie maal kleiner dan onze maan aan de hemel zien staan en deimos vijftien maal kleiner. Omdat mars sneller om zijn as draait dan phobos om de planeet zou hij deze maan in het westen zien opkomen en in het oosten ondergaan. Deimos doet langer dan een marsdag over zijn omloop en komt daarom normaal in het oosten op en gaat in het westen onder. Phobos en deimos draaien met de planeet mee, zodat een marsbewoner een langere omloopstijd zou vaststellen dan wij vanaf de aarde zien. Voor deimos is deze omloopstijd zelfs meer dan 5 dagen in plaats van 1 dag.

Terug naar MENU
DE PLANETOIDEN

De asteroiden of planetoiden bestaan uit vele tienduizenden stukken rots van allerlei formaat en varieren in grootte van enkele m tot vele km groot. Er zijn in totaal twaalf asteroiden met diameters groter dan 170 km. De grootste ceres heeft een diameter van duizend km. Men vermoedt dat het aanblik van een asteroide lijkt op de oppervlakte structuren van de beide manen van mars. Deze zijn bezaaid met inslagkraters van meteorieten en hebben een dikke bodemlaag van versplinterde rots, veroorzaakt door de vele inslagen. De meeste asteroiden draaien hun cirkelbanen tussen mars en jupiter terwijl er ook een groep is met meer elliptische banen, die het gehele zonnestelsel doorkruisen en soms de aardbaan passeren en daarbij transformeren in een komeet.

Terug naar MENU
JUPITER

Jupiter is verreweg de grootste planeet van ons zonnestelsel en lijkt meer op de zon dan op een planeet. Alleen treden er geen kernreacties op in het centrum van de planeet zoals bij de zon.

De samenstelling van de planeet is dezelfde als bij de zon, voornamelijk waterstof en helium. Ook andere elementen zijn in geringere mate aanwezig, zoals water, ammoniak en methaan. In de buitenste laag van de planeet, die zeer snel om eigen as draait, treden woeste taferelen op. We vinden daar atmosferische stromen in de vorm van gordels die de planeet omspannen, stormen en cyclonen, zoals het rode oog, groter dan de aarde. De temperaturen aan de bovenkant van de wolkenlagen gaan van -120 graden tot 0 graden celsius in de onderste lagen. De schitterende kleuren van jupiter worden veroorzaakt door allerlei scheikundige verbindingen in de wolkenlagen onstaan bij de diverse temperaturen.

Terug naar MENU
DE RINGEN OM DE GASREUZEN

Het systeem van ringen lijkt te liggen in een enorme grammafoonplaat gelegen in het equatorvlak van de planeet en met de planeet als centrum van draaiing. De ringen hebben een breedte van enkele tientallen tot vele honderden kilometers met een dikte van slechts enkele kilometers. Bovendien vertonen de ringen afzonderlijk bekeken ook weer een substructuur van ringen.

De ringen worden gevormd door talloze zeer kleine stof- en ijsdeeltjes en danken hun kleuren aan diverse scheikundige verbindingen. Waarschijlijk ontstaan de ringen door inslagen van grote meteoren in de dampkring van de planeet. Hierbij worden enorme hoeveelheden materiaal de ruimte in gelanceerd. Daarna omcirkelen de deeltjes, waaruit dit materiaal bestaat, de planeet als natuurlijke kunstmaantjes. Door de middelpuntzoekende krachten, die optreden door de snelle planeetrotatie, worden de banen naar het equatorvlak van de planeet getrokken.

Terug naar MENU
DE GASREUZEN

De grote buitenplaneten jupiter, saturnus, uranus en neptunus zijn reuzenplaneten vergeleken met de andere kleinere planeten. Ze onderscheiden zich ook van deze kleine planeten door hun chemische samenstelling, voornamelijk waterstof en in mindere mate helium. De meest nabije van deze planeten en verreweg de grootste is jupiter, die tevens model staat voor de andere gasreuzen.

Het oppervlak van saturnus biedt praktisch dezelfde aanblik als jupiter met zijn banden en vlekken om en in de atmosfeer. Waar jupiter domineert in de schitterende kleuren en structuren in zijn atmosfeer, is het saturnus in de kleuren en grootte van zijn ring structuren. Hoewel men onlangs ontdekt heeft dat ook alle andere reuzenplaneten ringensystemen hebben, is er geen die saturnus overtreft in zijn zeven ringen, die de planeet omgeven als gordels van smaragd.

Terug naar MENU
PLANEETMANEN

Behalve de aarde en pluto met elk een grote maan, bezitten alleen de reuzenplaneten grote manen. Al deze manen van honderden of duizenden km diameter lijken op onze maan met zijn vele kraters of lijken op de ijsmaan van pluto. De ijsmanen zijn geheel of gedeeltelijk bedekt met ijs. Een enkele maan bezit een dampkring zoals titan en slechts enkelen vertonen vulkanische aktiviteit. De manen van mars zijn net als alle pas ontdekte kleinere manen rond de reuzenplaneten niet bolvormig zoals de grote manen. Het zijn onregelmatig gevormde rotsblokken of ijsbrokken van meestal slechts enkele tientallen km diameter. Deze maantjes hebben met elkaar gemeen dat de lange zijde altijd naar de planeet wijst waar ze omheen draaien. De oorzaak hiervan is de werking van de zwaartekracht, te vergelijken met de werking van eb en vloed op aarde.

Terug naar MENU

PLUTO EN CHARON

PLUTO.

Pluto is een rotsachtige planeet, evenals mercurius, venus, aarde en mars. Van al deze planeten is pluto de kleinste en staat het verst van de zon. Het zonlicht dat de planeet bereikt als licht van een vrij heldere ster, brengt de temperatuur niet hoger dan -200 graden celsius aan de equator van de planeet. De heldere polen bestaan uit methaanijs afkomstig uit een ijle methaanatmosfeer.

CHARON.

Pluto wordt omcirkelt door een reusachtige grijze metgezel, de maan charon. Charon en pluto vormen in feite een dubbelplaneet, zoals de aarde en haar maan. Ook charon is een rotsachtige planeet en waarschijnlijk zonder atmosfeer, waardoor het heldere methaanijs ontbreekt. Pluto en charon draaien om een gemeenschappelijk zwaartepunt, dat ergens tussen beide planeten in ligt.

Terug naar MENU
DE KOMETEN

De kometen vormen een groep hemellichamen vergelijkbaar met de asteroiden wat betreft hun samenstelling en vorm. Het enige verschil is dat hun banen zeer sterk elliptisch van vorm zijn, waardoor zij het zonnestelsel dwars doorkruisen van ver van de zon af tot zeer dichtbij. Komen ze dicht bij de zon dan verdampen de doorgaans bevroren vloeistoffen en gassen op en in de komeet. Om de komeetkop van een paar km groot vormt zich een tientallen km groot omhulsel van damp, gas en stof. Dit omhulsel wordt door de zon tot lichten gebracht. Door de sterke zonnewind wordt stof en gas van de komeet afgeblazen in afwaartse richting van de zon. Hierbij wordt de komeetstaart gevormd van soms wel miljoenen km lengte. De staart kan afhankelijk van de scheikundige samenstelling allerlei kleuren en vormen aannemen. De komeet draagt vandaar ook wel de naam staartster.

Terug naar MENU
METEOREN.

Meteoren of vallende sterren zijn brokstukken materie, die vanuit de ruimte de aardse dampkring binnentreden. Door hun hoge snelheid verdampen ze door de hitte van de wrijving met de omringende lucht. De aarde ontmoet in zijn baan rond de zon regelmatig restanten van kometen en deze zorgen voor de jaarlijkse meteoren regens. Tijdens zo'n regen lijken alle meteoren uit hetzelfde punt (radiant) van de sterrenhemel te komen. De meteoren zwerm wordt meestal genoemd naar het sterrenbeeld of de ster, waarin of waarbij zich de radiant bevindt. Wanneer het punt van waarneming zich aan de voorkant van de aarde in zijn baan om de zon bevindt, dit is 's morgens, zijn de meeste meteoren te zien.

BIJZONDERHEDEN.

De meeste brokstukken, uit de interplanetaire ruimte komend, zijn erg klein, in de orde van centimeters, en verdampen volledig, waarbij ze een lichtend spoor nalaten. Zijn de brokstukken groter, in de orde van decimeters, dan overleven ze de tocht door de dampkring als meteoor. De gevonden restanten heten dan meteorieten. Een meteoroide (brokstuk uit de ruimte) transformeert in meteoor (lichtverschijnsel in de dampkring) en wordt gevonden als meteoriet (steensoort). De meteoroiden bestaan uit stukken steen (met veel koolstof en ijzer) of ijs (bevroren water of bevroren gassen).

Zijn de meteoren in de orde een meter dan veroorzaken ze bij het verbranden in de dampkring een tientallen meters groot omhulsel van verdampende lichtgevende gassen, wat we zien als een grote vuurbol, bolide genaamd, met kleuren afhankelijk van de chemische samenstelling. Hierbij worden soms knallen gehoord in een omtrek van honderden km. Zijn de meteoroiden nog groter, wat zeer zelden voorkomt, dan kunnen ze explosies veroorzaken te vergelijken met een of meer nucleaire bommen (zoals bij de Toengoeska catastrofe in Siberie 1908).

Terug naar MENU

DE STERREN

Sterren zijn zonnen op grote afstand. Onze zon is de meest nabije ster. Onze zon is een van de miljarden sterren, die samen ons sterrenstelsel (het melkwegstelsel) vormen. Van deze sterrenstelsels, die elk afzonderlijk uit miljarden sterren bestaan, zijn er in ons onmetelijk heelal ook weer vele ontelbare miljarden aanwezig.

De meeste sterren lijken op onze zon, wat betreft massa, grootte temperatuur en kleur. Onze zon is een gewone ster. Is een ster veel groter dan onze zon dan is het een reus. Is de ster veel kleiner dan is er sprake van een dwerg. Een ster met een hogere temperatuur dan de zon is blauwer van kleur en een ster met een lagere temperatuur is roder. Zo kennen we bv. rode en blauwe reuzen, witte en bruine dwergen en de talloze witgele gewone sterren, zoals de zon.

SOORTEN STERREN.

Van oudsher maakt men onderscheid tussen sterren en planeten op grond van hun bewegingen. De echte sterren (zonnen) zien we niet bewegen, afgezien van hun dagelijkse draaiing om de poolster, terwijl de planeten tussen de vaste sterren door bewegen vanwege de jaarlijkse draaiing van de aarde om de zon in combinatie met hun eigen draaiing om onze zon. Ze dwalen als het ware door de sterrenbeelden heen.

Hoewel niet allen echte sterren kent men ook de benamingen dwaalsterren voor planeten, vaste sterren voor echte sterren, staartsterren voor kometen en vallende sterren voor meteoren. De kenmerken van de boven genoemde soorten hemellichamen zijn te vinden in de diverse teksten over ons zonnestelsel.

Terug naar MENU

ENKELE GETALLEN

Zonsafstand Diameter Omloopstijd Rotatietijd

(Aarde=1) (Aarde=1) (In jaren) (In dagen)

1 ZON -- 109 25

2 MERCURIUS 0.4 0.4 0.2 58

3 VENUS 0.7 0.9 0.6 234

4 AARDE 1.0 1.0 1.0 1

5 MARS 1.5 0.5 1.9 1

6 PLANETOIDEN 3 -- 5 --

7 JUPITER 5.2 11 12 0.4

8 SATURNUS 9.5 9 29 0.5

9 URANUS 19 4 84 0.7

10 NEPTUNUS 30 4 165 0.7

11 PLUTO 39 0.2 248 6

12 KOMETEN -- -- -- --

OPMERKINGEN.

De planetoiden zijn kleine planeetjes en varieren in diameter van enkele meters tot enkele honderden kilometers. Ze draaien hun banen in een ringvormige gordel om de zon.

De kometen zijn ook kleine planeetjes met banen die ons zonnestelsel dwars doorkruisen van dichtbij tot ver van de zon. Wanneer de aarde een komeetbaan kruist, zien we meestal een fikse meteoren regen.

DATA PER PLANEET

Terug naar MENU

COMPUTERPLANETARIUM

Het Computerplanetarium bestaat uit meerdere simulaties en teksten over ons zonnestelsel. Het programma is gemaakt voor een moderne DOS-computer met VGA-kaart en kleurenmonitor en werkt ook in Windows XP, 2000, 98, 95 en 3x.

Het Computerplanetarium is gemaakt voor leerlingen en leerkrachten van de hoogste klassen van de basisschool en de klassen van de basisvorming en alle andere belangstellenden voor educatieve programma's over techniek en sterrenkunde.

Volg deze link voor enkele Voorbeeldschermen of de nederlandse INTERNET VERSIE zonder bewegende beelden van de simulaties in het Computerplanetarium. Hier vinden we moment opnames van rond draaiende manen tussen en net buiten de ringen rond de gasreuzen. Zie meer voorbeeldschermen op de Engelstalige Website

Het Computerplanetarium hoort bij het boekje 'De klas als ruimtevaartcentrum' van P. Conijn en J. Nentjes, ISBN 90-74043-22-4, verschenen in de serie 'De kunst van het leerlandschap' onder auspicien van Bastec-Nederland. In dit boekje wordt beschreven hoe een klas omgetoverd kan worden tot een echt ruimtevaartcentrum met een constructie-afdeling, een observatorium, een computercentrum, een leestafel, een reisafdeling en ... een bar.

Het Computerplanetarium kan ook los van dit boekje worden gebruikt. Dit programma is een produkt van Drs. Jan Nentjes, Nederland. Het programma is geen shareware en mag op geen enkele manier worden verspreid zonder schriftelijke toestemming van de maker. Voor opmerkingen over het programma en de teksten of wensen voor een volgende versie kunt u zich per E-mail wenden tot bovengenoemde.

Terug naar MENU

ASTRO SOFTWARE

De Nederlandse of Engelse versies van het Computerplanetarium en andere programma's zijn gratis te downloaden via mijn POSTVAK UIT.

Terug naar MENU

ONS ZONNESTELSEL MET MERLIN

Deze pagina met door Merlin hardop gesproken teksten via TTS machines en animaties via Microsoft Agent. Alleen als u in het bezit bent van Microsoft Windows 95 of hoger en Microsoft Internet Explorer versie 4 of later. Netscape ondersteunt Microsoft Agent niet! Wacht enkele ogenblikken voor het automatisch laden van bestanden voor de TTS machines en de animaties.

Bezoekers per land sinds november 2007.

Bezoekers per locatie sinds de laatste 24 uren.

Nu online in rode cirkels.

Deze tellers voor uw website.

Bezoek onze internationale markt

Jan N's Marktplein NL DE AT FR UK US CA UN Dating Music Boating

Jan N's Web

Welkom | Index-NL | Het rijk van de Zon | Maan | Sterren | Nevels | Universum | Kijkers en telescopen | Ons zonnestelsel | Astronomische klok | Ons weer | Zonnebrand | Wind en wolken | Wereldbeeld | Ruimte en tijd | Tellers, klok en kalender | Klokken en tijdzones | Onze Atoomtijd Dienst | Kookwekker | BMI calculator | De klokken van A'dam | Christelijke kalender | Babbelbox | Alle songs en midi's | Radio Nautilus | Web-Games | Top Nieuws en Weer | Nieuws van Overzee | Space News | Geheime diensten | As van het Kwaad | Antivirus Utilities | Jan N's Palace | Palace Bon Bini | Science Education | TTS Machines | Over mijn leven | Noordzeevisserij | Euro Calculator | Vreemde Valuta | Uw hypotheek of lease | Weblinks 1 | Weblinks 2 | Weblinks 3 | Zoeken | Internationaal Winkelplein | Mijn virtueel kantoor | Gratis Astro Software | Gratis email adres | Site Map | Wijshedenboek | Gastenboek